Select Page


I could have stopped this blogpost right there: that neon sign says it all. A small but powerful exhibition, situated in a cellar somewhere on the grounds at Dutch Design Week was one of the most memorable exhibitions I visited on the day.
This next installation by Katrien van de Kamp was particularly moving. She made a study on the progression of Alzheimer’s. She says that “The most devastating thing about Alzheimer’s is, that you have zero control over who dissapears out of your memory at what time”. The use of light on old photos to create ‘holes’ in a memory gave me goose bumps.

Eigenlijk kon ik deze blogpost hier wel eindigen: die woorden in neon zeggen genoeg. Een kleine, maar indrukwekkende expositie in een kelder ergens op een terrein van Dutch Design Week was er een die mij wel erg bijgebleven is.
Deze volgende installatie van Katrien van de Kamp was erg ontroerend. Ze maakte een studie over het verloop van Alzheimer. Ze zegt dat “Het meest tragische van Alzheimers is, dat je absoluut geen controle hebt over wie wanneer uit je leven verdwijnt”. Het gebruik van licht op oude foto’s om ‘gaten’ in een herinnering te verbeelden, gaf me kippenvel.



Also beautiful: these small Everyday monuments by Anouk Suilen. This one says: ‘Time captured, on a moment you never saw, a place of longing, for the presentness of the day’. (Tricky to translate these things) And a polaroid with the date.

Ook al zo mooi: deze ‘Alledaagse mo[nu]menten’ van Anouk Suilen.


Other impressions:


Food for thought


Silent Desert